ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ιω. 1, 44-52)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στον Αγ. Χαράλαμπο, στις 12/3/1995)

 

Τα μυστικά του ουρανού στο χέρι του Χριστού

 

Σήμερα που είναι Κυριακή της Ορθοδοξίας έχουμε υποχρέωση να πούμε δύο λόγια για το τι σημαίνει Κυριακή της Ορθοδοξίας. Βρίσκουμε την απάντηση μέσα στην αγία Γραφή. Γράφει ο θεόπνευστος μαθητής και αυτάδελφος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού Ιούδας στην επιστολή του: «Πάσαν σπουδήν ποιούμενος γράφειν υμίν περί της κοινής ημών σωτηρίας». Δηλαδή σαν αρχιερέας που έγινα με τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σαν υπεύθυνος άνθρωπος για την καθοδήγησή σας και την διδασκαλία σας, «ανάγκην έσχον γράψαι υμίν». Το είχα υποχρέωση, ήταν ανάγκη για μένα να σας γράψω, τι; «Επαγωνίζεσθαι τη άπαξ παραδοθείση πίστει τοις αγίοις». Ότι πρέπει να αγωνιζόσαστε να μείνετε σταθεροί, ακλόνητοι, επάνω στην πίστη την οποία ο Χριστός την παρέδωσε, μια για πάντα. Και την παρέδωσε σε ωρισμένους αγίους. Στους αγίους Του. Να την φυλάξουν μια για πάντα όπως την παρέλαβαν.

 Η πίστη  των Χριστιανών δεν βρέθηκε. Δεν είναι ανακάλυψη ανθρώπων. Δεν αγωνίστηκαν με το μυαλό τους να δώσουν απάντηση σαν τους επιστήμονες για το σύμπαν παραδείγματος χάριν, τι είναι, πώς προέρχεται, ποιοί φυσικοί νόμοι το διέπουν. Και συνεπώς δεν έφτιαξαν ένα χριστιανισμό της εμπνεύσεως και της επινοήσεώς τους. Η πίστη η χριστιανική δεν ανεκαλύφθη. Φανερώθηκε. Αποκαλύφθηκε από τον ίδιο τον Θεό, ο οποίος μίλησε πρώτα στο προπάτορα Αδάμ. Μετά στο μεγάλο Πατριάρχη τον δίκαιο Νώε, τον οποίο έσωσε από τον κατακλυσμό. Μετά στο Πατριάρχην Αβραάμ. Μετά στον Προφήτη Μωϋσή επάνω στο όρος Σινά και του έδωκε το όνομά Του και τις εντολές Του.

Και τέλος απεκαλύφθη στο πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Δηλαδή έγινε ο ίδιος ο Θεός άνθρωπος. Ήρθε κοντά μας. «Μετά δε τούτο», όπως λέει ο Προφήτης Βαρούχ, «επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη». Ήρθε ανάμεσά μας. Μας συναναστράφηκε μας μίλησε από κοντά. Και τότε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός παρέδωσε την μία αληθινή πίστη. Για να μας βεβαιώσει για το πόσο διαφέρουν τα λόγιά του από τα ανθρώπινα λόγια έλεγε: «ουδείς οίδε τα εν τω ουρανώ, ει μη μόνον ο εκ του ουρανού καταβάς, ο υιός του ανθρώπου ο ων εν τω ουρανώ». Δηλαδή κανένας δεν μπορεί να ξέρει τι είναι στον ουρανό. Ποιά είναι τα πνευματικά πράγματα, ποιές είναι οι πνευματικές πραγματικότητες. Παράδεισος, κόλαση, πνευματικός κόσμος, ιδιότητες του Θεού, θέλημα του Θεού, ενέργειες του Θεού. Κανένας δεν μπορεί να δώσει αυθεντική απάντηση γι’ αυτά, παρά μόνο εκείνος που υπάρχει στον ουρανό, ο ίδιος ο Θεός, ο Υιός του Θεού, ο οποίος ήρθε στη γη. Κατέβηκε στη γη αλλά και εξακολουθεί να είναι στον ουρανό, ο υιός του ανθρώπου «ο ων εν τω ουρανώ». Που ενώ περπατάει πάνω στη γη είναι ταυτόχρονα στον ουρανό. Γιατί δεν άλλαξε και έγινε άνθρωπος. Δεν μεταβλήθηκε σε άνθρωπο, αλλά απλώς ενώθηκε με άνθρωπο χωρίς να πάψει να είναι και Θεός και εν τω ουρανώ.

 

Κρατείστε αμώμητη την πίστη

 

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ο μονογενής Υιός του Θεού, ο μόνος αληθινός Θεός, παρέδωσε στους αγίους αποστόλους την Ορθόδοξη πίστη. Δεν την βρήκαν. Την πήραν από το στόμα και από τα χέρια του Κυρίου της δόξης. Από εκεί και πέρα οι άγιοι απόστολοι όπως την παρέλαβαν έτσι την παρέδωκαν την πίστη και οι πατέρες όπως την παραλάμβαναν κάθε φορά, έτσι και την παρέδιδαν. Και έφθασε σε μας η Ορθόδοξη πίστη όπως λέμε αμώμητος. Δηλαδή χωρίς να της προσθέσει κανείς απολύτως τίποτε. Χωρίς να πάρει το ψεγάδι της παρέμβασης ανθρώπων. Αυτήν την πίστη έχουμε υποχρέωση να την κρατήσουμε. Και όταν λέμε να την κρατήσουμε σημαίνει: Να την κρατήσουμε ολόϊδια όπως μας την παρέδωσαν ο Χριστός, οι απόστολοι, οι πατέρες μας. Με τον ίδιο τρόπο. Δεν επιτρέπεται να αλλάξουμε απολύτως τίποτε. Γιατί άμα αλλάξουμε κάτι, τη χαλάσαμε. Παράδειγμα. Ένας σου παραδίδει ένα δακτυλίδι και σου λέει: σε παρακαλώ, είναι χρυσό, να μου το διατηρήσεις. Και έχει πάνω και μερικά πολύτιμα πετραδάκια. Το παίρνεις εσύ και αφαιρείς τα πετραδάκια, πολύτιμα διαμάντια και κολλάς εκεί πέρα γυαλάκια και το επιστρέφεις με γυαλάκια. Δεν είναι πια το ίδιο το δακτυλίδι. Η αξία του μειώθηκε. Ο Θεός ξέρει πόσο μειώθηκε και τι αξία είχε το κάθε πετραδάκι από εκείνα, που εσύ αφαίρεσες και αντικατάστησες.

Δεν είμαστε εμείς άξιοι να εκτιμήσουμε την αξία του κάθε λόγου του Χριστού και να πούμε ποιός είναι μεγάλος και ποιός είναι μικρός. Ποιός έχει αξία και ποιός δεν έχει. Για να τον αντικαταστήσουμε με δικής μας επινοήσεως ερμηνεία. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαβάζουμε με ταπείνωση το λόγο του Χριστού και τα λόγια των αγίων αποστόλων και των αγίων πατέρων με τα οποία ερμήνευσαν τα λόγια του Χριστού, αν βέβαια θέλουμε να κρατάμε την Ορθόδοξη πίστη. Και τι λέμε σήμερα; «οι Προφήται ως είδον, οι Απόστολοι ως εκήρυξαν, οι Διδάσκαλοι ως εδίδαξαν, η Εκκλησία ως  παρέλαβεν, ο Χριστός ως εβράβευσεν ούτω πιστεύομεν και ούτως ομολογούμε». Δηλαδή όπως τον είδαν τον Χριστό οι προφήται, που φανερώθηκε σ’ αυτούς, όπως τον κήρυξαν οι Απόστολοι στους οποίους μίλησε, όπως τον δίδαξαν οι άγιοι Πατέρες, οι καλοί τηρητές της παραδόσεως, όπως τον κρατάει η Εκκλησία, η οποία τον παρέλαβε και τον έχει. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία των Ορθοδόξων. Και όλα αυτά όπως μας τα έδωκε ο Χριστός. «Ο Χριστός ως εβράβευσε». Και μας τα έδωκε σαν βραβείο. Σαν αμοιβή, σαν πλούτο. Σε ποιούς; Στους Αγίους Αποστόλους και σ’  ἐκείνους που έχουν την ταπείνωση να σέβονται τους αγίους Αποστόλους, ως τηρητές και εντολοδόχους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Έτσι τον πιστεύουμε, έτσι τον ομολογούμε.

Αυτή είναι η Ορθόδοξη πίστη. Και σ  αὐτή να μας αξιώσει ο Θεός, όπως γεννηθήκαμε, έτσι να πεθάνουμε. Θυμάστε τα λόγια που λέει ο Στάρετς Σαμψών: «Να τιμάτε την Κυριακή της Ορθοδοξίας σαν μεγάλη εορτή. Να τιμάτε την Κυριακή της Ορθοδοξίας σαν το Πάσχα. Γιατί αυτήν την ημέρα έχουμε την εγγύηση ότι κρατάμε την αληθινή, τη σώζουσα πίστη». Αμήν.